Geely 1.8 JLC-4G18 Dane techniczne

Geely 1.8 JLC-4G18 to 1,8-litrowy, wolnossący, rzędowy czterocylindrowy silnik benzynowy, produkowany od 2010 roku, oparty na starszej architekturze pochodzącej od Mitsubishi, stosowany w gamie starszych i podstawowych modeli Geely, w tym Emgrand EC7, Vision, SC7, MK i FC, sprzedawanych głównie w Chinach i na innych rozwijających się rynkach motoryzacyjnych. Reprezentuje wcześniejszą, bardziej konwencjonalną generację inżynierii Geely w porównaniu z nowszymi, inspirowanymi przez Volvo turbodoładowanymi silnikami marki.

Generując 133 KM i 170 Nm momentu obrotowego z 1792 cm³, JLC-4G18 wykorzystuje głowicę DOHC z 16 zaworami, konwencjonalny wtrysk wielopunktowy oraz stopień sprężania 10,0:1, dając prostą, tolerancyjną konstrukcję stosunkowo mało wrażliwą na zmienność jakości paliwa w porównaniu z bardziej zaawansowanymi silnikami z wtryskiem bezpośrednim – naprawdę przydatna cecha na rynkach, gdzie nie zawsze można zakładać stałą jakość paliwa. Jego wolnossąca konstrukcja oznacza również brak turbosprężarki dodającej złożoność, ciepło czy długoterminowe kwestie zużycia, czyniąc go mechanicznie prostszym w posiadaniu i naprawie niż nowsze turbodoładowane oferty Geely.

Ponieważ ta architektura jest w użyciu od ponad dekady, zgromadziła bardziej ugruntowaną historię eksploatacji niż nowsze silniki Geely, a ogólna jakość wykonania Geely znacząco się poprawiła w ostatnich latach, przy czym nowsze egzemplarze produkcyjne wykazują zauważalnie lepszą niezawodność niż najwcześniejsze modele marki. Warto jednak znać kilka dobrze udokumentowanych problemów w używanych egzemplarzach. Pasek rozrządu musi być wymieniany co 60 000-90 000 km bez wyjątku, ponieważ zerwanie paska w tym silniku interferencyjnym może spowodować znaczące uszkodzenie zaworów. Hałas popychaczy hydraulicznych, szczególnie zauważalny przy zimnym rozruchu, był zgłaszany w niektórych egzemplarzach, a stosowanie właściwej lepkości oleju z regularnymi odstępami wymiany pomaga go zminimalizować. Wycieki oleju z uszczelki pokrywy zaworów to powszechny, tani w naprawie problem w starszych egzemplarzach, choć uporczywy zapach spalonego oleju powinien zawsze zostać zbadany. Osiągi są wystarczające, ale nie ekscytujące – 133 KM z wolnossącego silnika 1,8-litrowego wydaje się niewyróżniające obok współczesnych turbodoładowanych rywali – a zużycie paliwa jest odpowiednio mniej konkurencyjne niż w nowocześniejszych konstrukcjach silników, co odzwierciedla starszą architekturę bazową silnika.