Mazda 13B-REW Dane techniczne

Mazda 13B-REW to 1,3-litrowy, dwuwirnikowy silnik Wankla z podwójnym turbodoładowaniem, produkowany w latach 1992-2002, stosowany wyłącznie w trzeciej generacji Mazdy RX-7 (FD3S) oraz w japońskim modelu Cosmo, i jeden z najbardziej charakterystycznych i cenionych silników, jakie kiedykolwiek trafiły do produkcji seryjnej. W przeciwieństwie do wszystkich innych silników w tej bazie danych, 13B-REW nie ma tłoków, korbowodów ani konwencjonalnych cylindrów – zamiast tego dwa trójkątne wirniki obracają się mimośrodowo wewnątrz obudów epitrochoidalnych, wytwarzając moc w zasadniczo odmienny sposób niż silnik tłokowy.

Ta wirnikowa konstrukcja nadaje 13B-REW charakter niepodobny do niczego innego na drodze: ponieważ nie ma masy posuwisto-zwrotnej, którą trzeba zatrzymać i odwrócić kierunek tysiące razy na minutę, silnik jest zdolny do wyjątkowo płynnego i chętnego kręcenia się, osiągając czerwone pole przy około 8000 obr./min i generując 276 KM z nominalnej pojemności zaledwie 1,3 litra, przy pomocy sekwencyjnego układu podwójnego turbodoładowania, który poszerza pasmo mocy, węższe w typowym silniku wirnikowym. Rezultatem jest silnik o wyjątkowym stosunku mocy do masy, naprawdę unikalnym dźwięku wydechu i charakterystyce jazdy, która uczyniła FD RX-7 jednym z najbardziej podziwianych samochodów sportowych lat 90.

Silniki wirnikowe wymagają jednak zasadniczo innej obsługi niż konwencjonalne silniki tłokowe, i 13B-REW nie jest wyjątkiem. Uszczelki wierzchołkowe – elementy uszczelniające końcówki każdego wirnika względem obudowy – są z założenia elementem eksploatacyjnym, a ich stan jest najważniejszym czynnikiem decydującym o pozostałej żywotności silnika wirnikowego; test kompresji przed zakupem jest niezbędny. Historycznie Mazda zalecała domieszkę niewielkiej ilości oleju dwusuwowego do paliwa (lub poleganie na fabrycznej pompie dozującej olej), by smarować uszczelki wierzchołkowe i obudowy wirników, a właściwe utrzymanie tego smarowania jest kluczowe dla długowieczności. Układ chłodzenia pracuje z założenia pod znacznym obciążeniem termicznym i musi być utrzymywany w doskonałym stanie, ponieważ przegrzanie to jeden z najszybszych sposobów uszkodzenia silnika wirnikowego. Osady węgla na uszczelkach wierzchołkowych i obudowach wirników mogą przyspieszać zużycie, jeśli silnik nie jest prawidłowo uruchamiany i nagrzewany, a właściwe procedury nagrzewania i chłodzenia – zwłaszcza unikanie mocnego przyspieszania na zimno i pozwolenie turbosprężarkom na wytracenie obrotów przed wyłączeniem silnika – to niezbędne, specyficzne dla silników wirnikowych nawyki, które każdy przyszły właściciel musi poznać i przestrzegać.